"Me" is a leaf !

در کوچه پاییز برگ ها  نه از بلندی هراسی دارند نه از افتادن
... تصنیف رهایی با صدای باد ...
و "من" هنوز از بلندی می ترسد

In Autumn Lane,the leaves are not afraid of heights, not falling
... Liberation songs with the wind singing ...
And "Me" is still afraid of height !

ما همیشه صداهای بلند را می شنویم

پر رنگها را می بینیم

سخت ها را می خواهیم

غافل از اینکه

خوبها آسان می آیند

بی رنگ می مانند

و بیصدا می روند

کاشکی میشد بهت بگم چقدر صداتو دوست دارم          

 چقدر مثل بچگی هام لالایی هاتو دوست دارم          

سادگی هاتو دوست دارم، خستگی هاتو دوست دارم                          

چادر نماز و زیر لب خدا خدا تو دوست دارم                          

کاشکی رو تاقچه دلت  آینه و شمعدون می شدم           

تو دشت ابری چشات یه قطره بارون می شدم           

کاشکی می شد یه دشت گل برات لالایی بخون                     

یه اسمون نرگس و یاس تو باغ دستات بشونم                      

بخواب که می خوام تو چشات ستاره هامو بشمرم                                   

پیشم بمون که تا ابد دنیا را با تو دوست دارم                                   

                               

دنیا اگه خوب اگه بد

با تو برام دیدنیه                  

باغ گلای اطلسی                            

با تو برام چیدنیه                                      

.... میم مثل مادر

یک روز رفت، بی خداحافظی

من ماندم و حسرت،

دلم هوایشان دارد،

دلم دوباره می گیرد،

من ماندم و تنها

من و امید،

که بر می گردد آن روزی،

من و پاکی، من و باران،

روزگار من و پاکی، من و باران ...